Dział: Wiedza praktyczna

Nudności i wymioty wikłają nawet do 80% ciąż. Największe nasilenie dolegliwości osiągają zwykle w I trymestrze. Strategie leczenia opierają się na łagodzeniu objawów i zapobieganiu powikłaniom. Ocena skuteczności opasek Sea-Band – akupresury punktu P6, w niwelowaniu nudności i wymiotów wśród ciężarnych, będących pacjentkami przychodni przyszpitalnej Szpitala Bielańskiego w Warszawie. W okresie od początku marca do końca kwietnia 2014 r. pacjentki przyszpitalnej przychodni Szpitala Bielańskiego w Warszawie otrzymały na okres tygodnia opaski Sea-Band oraz ankietę, w której codziennie dokonywały oceny nasilenia nudności i wymiotów, stosując skalę VAS (visual analog scale). Po tygodniu podsumowywały ankietę i zwracały ją wraz z opaskami. W czasie badania nie stosowały innych metod niwelujących nudności i wymioty.

Do obowiązków lekarza, który sprawuje opiekę nad kobietą w ciąży, należy stosowanie schematów postępowania określonych w standardach organizacyjnych opieki okołoporodowej. Zaniechanie wykonania czynności określonych w treści standardów należy identyfikować z naruszeniem prawa pacjentek do uzyskania świadczeń gwarantowanych, zgodnych z aktualnym stanem wiedzy medycznej. Odstąpienie od podania immunoglobuliny anty-D wiąże się ze zwiększeniem ryzyka zdrowotnego, którego zminimalizowanie możliwe jest w oparciu o zastosowanie dostępnych metod postępowania profilaktycznego w trakcie ciąży. Prawo pacjentek do świadczenia polegającego na podaniu immunoglobuliny anty-D jest niezależne od posiadanego przez nie statusu ubezpieczenia. Rozliczenie świadczeniodawcy z Narodowym Funduszem Zdrowia (NFZ) z tytułu wykonania świadczenia polegającego na podaniu immunoglobuliny anty-D odbywa się na podstawie faktury zakupu leku i prawidłowego wykazania wykonanego świadczenia w treści raportu statystycznego. Spełnienie przez świadczeniodawcę odpowiednich przesłanek wyklucza odmowę NFZ w przedmiocie zwrotu kosztów zrealizowanego świadczenia.

W badaniach składu masy ciała można zastosować urządzenie Tanita – najnowszej generacji japoński analizator składu masy ciała. Wykorzystuje się tu unikatową i innowacyjną technologię bioimpedancji elektrycznej (bioelectrical impedance analysis – BIA). Metoda jest bezpieczna, opiera się na specjalnie dobranej, bezpiecznej częstotliwości i przepływa z różnym oporem przez tkanki. Analizator mierzy ten opór i na tej podstawie oblicza skład ciała. Warto zastosować tę metodę u pacjentek z zespołem napięcia przedmiesiączkowego (premenstrual syndrome – PMS). Zespół napięcia przedmiesiączkowego to kompleks objawów o charakterze emocjonalnym, behawioralnym i fizjologicznym występujący w okresie na kilka dni do dwóch tygodni przed miesiączką i mijający z chwilą ustąpienia krwawienia. W leczeniu tego zespołu warto rozważyć niesteriodowe leki przeciwzapalne (NLPZ), np. zastosowanie diklofenaku w postaci czopków czy nimesulidu w postaci doustnej.

Światowa Organizacja Zdrowia (World Health Organization – WHO) definiuje niepłodność jako niezdolność uzyskania ciąży przez okres 12 miesięcy, mimo regularnych stosunków płciowych, bez stosowania metod antykoncepcyjnych. Szacuje się, że 60–80 mln par na świecie stale lub okresowo jest dotkniętych problemem niepłodności, a w populacji polskiej z niepłodnością zmaga się ok. 1,5 mln par rocznie. W ok. 40% przypadków za niepłodność pary odpowiada czynnik męski. W niepłodności proces diagnostyczny zawsze powinien obejmować równoczasowo oboje partnerów.

Niedokrwistość jako stan patologiczny dotyczy znacznej części populacji, włączając w to pacjentki gabinetów ginekologiczno-położniczych. Jako najczęstszą przyczynę jej występowania opisuje się niedobór żelaza, którego zaburzony poziom negatywnie wpływa na funkcjonowanie, a także proces rekonwalescencji pacjenta. Niedobór żelaza w trakcie ciąży obciąża nie tylko organizm pacjentki, ale także rozwijający się zarodek i płód. Odpowiednio prowadzona diagnostyka oraz dobór farmakoterapii w leczeniu anemii jest zatem ważnym elementem opieki medycznej tej grupy pacjentek.

Niedokrwistość z niedoboru żelaza dotyczy 25% populacji ludzkiej. Typowa pacjentka ginekologiczna, to najczęściej młoda, zdrowa kobieta borykająca się z obfitymi, wręcz krwotocznymi miesiączkami, kobieta w okresie okołomenopauzalnym z zaburzeniami cyklu i nieprawidłowymi krwawieniami z dróg rodnych (bez podłoża nowotworowego ), a przede wszystkim kobieta ciężarna i karmiąca. Bardzo ważna jest diagnostyka czynnika sprawczego niedokrwistości oraz leczenie skojarzone – przyczynowo-skutkowe. Niezbędna jest długoterminowa suplementacja preparatami żelaza.

W Polsce żyje ok. 7 mln kobiet po 46. r.ż., a więc według norm populacyjnych znajdujących się w okresie okołomenopauzalnym lub menopauzalnym ze wskazaniami do różnych form terapii hormonalnej. Menopauza to trwałe zaprzestanie miesiączkowania w następstwie wygaśnięcia czynności jajników. Można ją rozpoznać nie wcześniej niż po upływie roku od wystąpienia ostatniego krwawienia. Stosunek korzyści do ryzyka stosowania terapii należy rozpatrywać indywidualnie, mając na uwadze nasilenie objawów oraz fakt, że ta relacja zmienia się wraz z wiekiem. Rozpatrując włączenie terapii, należy więc uwzględnić status menopauzalny, wiek pacjentki, choroby dodatkowe czy ryzyko wystąpienia chorób dodatkowych. Dostępnych jest wiele preparatów estrogenowych o działaniu ogólnym. Estrogeny z ewentualnym dodatkiem progesteronu można podawać doustnie, przezskórnie w postaci plastrów, kremu, aerozolu lub dopochwowo.

Nowotwór gruczołu piersiowego jest jednym ze schorzeń onkologicznych najczęściej występujących wśród Polek i stanowi poważny problem zdrowotny, społeczny i ekonomiczny. Wiedza o metodach wczesnego wykrywania raka, czynnikach ryzyka i metodach zapobiegania jest kluczową kwestią w walce z nowotworami piersi u kobiet. Wprowadzanie nowoczesnych technologii wykorzystujących termografię kontaktową może stanowić praktyczną i uzupełniającą metodę diagnostyczną w stosunku do mammografii czy ultrasonografii gruczołu piersiowego