Dział: Wiedza praktyczna

.

Działy
Wyczyść
Brak elementów
Wydanie
Wyczyść
Brak elementów
Rodzaj treści
Wyczyść
Brak elementów
Sortowanie

Niedobór żelaza i jego konsekwencje u kobiet – znaczenie wczesnej diagnostyki i skute...

Niedobór żelaza (ang. iron deficiency – ID) oraz niedokrwistość z niedoboru żelaza (ang. iron deficiency anemia – IDA) stanowią istotny problem zdrowotny u kobiet w wieku rozrodczym. Obraz kliniczny ID/IDA jest często niespecyficzny, co może opóźniać rozpoznanie. Diagnostyka opiera się głównie na ocenie parametrów morfologii krwi oraz gospodarki żelazowej, w szczególności stężenia ferrytyny i wysycenia transferryny. Leczeniem pierwszego wyboru pozostaje doustna suplementacja żelaza, jednak jej skuteczność ograniczają gastroenterologiczne działania niepożądane oraz niska biodostępność. Indywidualizacja terapii, obejmująca modyfikację dawki, schematu podawania oraz wybór lepiej tolerowanych preparatów, może poprawić jej skuteczność. W przypadkach nietolerancji leczenia doustnego lub konieczności szybkiego uzupełnienia niedoborów stosuje się terapię dożylną. Szczególną uwagę należy zwrócić na kobiety ciężarne, u których niedobór żelaza wiąże się ze zwiększonym ryzykiem powikłań matczynych i płodowych. Dobór strategii leczenia powinien być zindywidualizowany, a kluczowe znaczenie mają edukacja pacjentki oraz monitorowanie odpowiedzi na terapię.

Czytaj więcej

Probiotyki w prewencji i leczeniu nawrotowych postaci infekcji pochwy

Prawidłowy mikrobiom pochwy zawiera 70–90% pałeczek kwasu mlekowego. Ten specyficzny i indywidualny dla każdej kobiety ekosystem pełni funkcję ochronną przed infekcjami narządu płciowego i zmniejsza ryzyko wystąpienia poważnych konsekwencji zdrowotnych, tj. zapalenia narządów miednicy mniejszej, niepłodności, poronienia, przedwczesnego pęknięcia błon płodowych i porodu przedwczesnego. Istnieją dostateczne dowody naukowe, że suplementacja probiotycznych pałeczek kwasu mlekowego jest konieczną adjuwantową formą terapii dysbiozy pochwy i zabezpiecza przed nawrotowymi postaciami infekcji dróg rodnych.

Czytaj więcej

Menopauza w ujęciu uroginekologii

GSM często występuje w okresie okołomenopauzalnym i pomenopauzalnym. Podczas wizyty ginekologicznej należy inicjować rozmowę na temat dolegliwości w obrębie pochwy i sromu oraz ich wpływu na dysfunkcje seksualne i jakość życia nie tylko u każdej pacjentki po menopauzie, ale także u kobiet po 40. roku życia. W leczeniu objawowym jest możliwe stosowanie środków niehormonalnych. Preferowane jest łączenie terapii objawowej z leczeniem przyczynowym lekami dopochwowymi: prasteronem lub estrogenami. Ważne, aby podczas wizyty wyjaśnić kwestie bezpieczeństwa leków dopochwowych, pamiętając o intrakrynologicznym mechanizmie prasteronu. Takie postępowanie zwiększa odsetek pacjentek zaczynających terapię, jak również kontynuujących leczenie. Podczas wizyty pacjentek w okresie menopauzy w gabinecie lekarskim należy zwrócić uwagę na zaburzenia statyki narządu rodnego (POP) oraz wysiłkowe nietrzymanie moczu (WNM). Podstawowe znaczenie w terapii POP ma stosowanie pessarów kostkowych na dzień (zakładane rano, wyjmowane na noc). Ważne jest używanie pessarów ze znanego źródła, wykonanych z dobrej jakości materiałów, z optymalnie umocowanym sznureczkiem, o odpowiednio dobranym rozmiarze. W pierwszym rzucie leczenia WNM autorzy stosują specjalne tampony wykonane z medycznej pianki PVA. Przygotowanie do operacji uroginekologicznej kobiet w okresie menopauzy obejmuje zastosowanie m.in. leków dopochwowych: estrogenów lub prasteronu. Po operacji, zwłaszcza z użyciem sztucznego materiału, kobieta powinna stosować te leki do końca życia. Każdą pacjentkę warto poinformować o możliwości zastosowania pessara lub tamponu profilaktycznie, aby do końca życia chronić miejsce operowane przed nawrotem objawów.

Czytaj więcej

Endometrioza jako choroba estrogenozależna i zapalna – znaczenie stresu oksydacyjnego...

Endometrioza jest przewlekłą, heterogenną klinicznie chorobą estrogenozależną i zapalną, której przebieg wiąże się z bólem, niepłodnością oraz pogorszeniem jakości życia. Celem artykułu jest przedstawienie aktualnej wiedzy o znaczeniu miejscowego metabolizmu estrogenów, przewlekłego zapalenia, stresu oksydacyjnego i mikrobioty dla patogenezy choroby oraz racjonalnego postępowania wspomagającego. W zmianach endometriotycznych aktywność szlaków aromatazy i sulfatazy steroidowej może sprzyjać miejscowej dostępności estronu i estradiolu, niezależnie od stężeń krążących. Estrogeny, prostaglandyny, cytokiny prozapalne, aktywowane makrofagi, angiogeneza i neuroangiogeneza tworzą wzajemnie wzmacniającą się sieć podtrzymującą przeżycie zmian i generowanie bólu. Równolegle zwiększone wytwarzanie reaktywnych form tlenu i osłabienie obrony antyoksydacyjnej mogą nasilać peroksydację lipidów, odpowiedź zapalną i zaburzenia środowiska rozrodczego. Rozwijającym się obszarem badań jest oś mikrobiota–estrobolom–estrogeny, a dane obserwacyjne wspierają hipotezę jej związku z metabolizmem hormonalnym i odpowiedzią immunologiczną. N-acetylocysteina, witaminy C, D i E, kwasy omega-3, resweratrol, galusan epigallokatechiny, indolo-3-karbinol, kwas α-liponowy, kwercetyna i probiotyki działają na uzupełniające się szlaki biologiczne i są przedmiotem rosnącej liczby badań klinicznych oraz przedklinicznych. Badania in vitro gotowej, wieloskładnikowej formulacji Endoprofem® wykazały zależne od stężenia hamowanie aktywności STS i aromatazy oraz modulację odpowiedzi metabolicznej i redoks w modelach komórkowych. Postępowanie wspomagające powinno być zindywidualizowane, ukierunkowane na określony objaw lub potwierdzony niedobór i monitorowane za pomocą standaryzowanych narzędzi. Suplementacja może uzupełniać kompleksowe postępowanie obejmujące diagnostykę oraz leczenie hormonalne, przeciwbólowe, operacyjne i leczenie niepłodności.

Czytaj więcej

Suplementacja DHA i EPA dla kobiet w czasie ciąży i karmienia piersią. Jak za pomocą ...

Kwasy tłuszczowe omega-3 należą do grupy niezbędnych wielonienasyconych kwasów tłuszczowych (WNKT), które muszą być dostarczane z pożywieniem, ponieważ organizm ludzki nie jest w stanie ich syntetyzować. Obecnie mamy wystarczająco dużo dowodów z badań naukowych, które potwierdzają kluczowe znaczenie tych związków zarówno dla zdrowia matki, jak i dla rozwoju wewnątrzmacicznego płodu i zdrowia dziecka po urodzeniu. Dla prawidłowego przebiegu ciąży istotne jest, aby przygotować odpowiednie zapasy WNKT w organizmie kobiety jeszcze przed zajściem w ciążę, a także uzupełniać ich potencjalny deficyt w diecie w przypadkau zwiększającego się zapotrzebowania podczas ciąży. U przyszłej matki pozwoli to zarówno na poprawę płodności, jak i na zmniejszenie ryzyka przedwczesnego zakończenia ciąży, wystąpienia preeklampsji czy depresji poporodowej. U dziecka wpłynie korzystnie na rozwój funkcji poznawczych i motorycznych, poprawi ostrość widzenia i zmniejszy ryzyko wystąpienia alergii.

Czytaj więcej

Substancje wspomagające leczenie infekcji dróg rodnych – czy mogą być tylko uzupełnia...

Infekcje dróg rodnych są najczęstszą przyczyną schorzeń żeńskiego narządu płciowego. Szacuje się, że w ciągu swojego życia ok. 75% kobiet cierpi na co najmniej jeden epizod infekcji sromu i pochwy. W praktyce ambulatoryjnej spotyka się wysoki odsetek kobiet, u których trudno jest ustalić czynnik etiologiczny lub u których infekcja jest diagnozowana jako mieszana. Dlatego z punktu widzenia efektywności leczenia istotny jest dobór leku o możliwie szerokim spektrum przeciwbakteryjnym i przeciwgrzybiczym, tak aby uzyskać maksymalną skuteczność terapii empirycznej. Drugim aspektem powodzenia leczenia jest dobra tolerancja leku, brak eradykacji fizjologicznej flory pałeczek kwasu mlekowego oraz niski odsetek nawrotów. Kolejnym istotnym argumentem dla wyboru leku w terapii alternatywnej lub uzupełniającej jest brak pierwotnej i wtórnej lekooporności, ponieważ to negatywne zjawisko jest dobrze udokumentowane w stosunku do leków stosowanych w standardowych terapiach. Połączenie kwasu borowego z substancjami poprawiającymi trofikę nabłonka pochwy, ułatwiającymi regenerację i przywracającymi kwaśne środowisko treści pochwy w leczeniu miejscowym jest dobrą, bezpieczną opcją terapeutyczną, spełniającą te kryteria.

Czytaj więcej

Nowe perspektywy w łagodzeniu stanów zapalnych i atrofii nabłonka pochwy: rola bakter...

Zaburzenia mikrośrodowiska pochwy stanowią złożony problem kliniczny obejmujący dysbiozę, przewlekły stan zapalny oraz osłabienie integralności bariery nabłonkowej. Szczególne znaczenie mają one u kobiet w okresie okołomenopauzalnym i pomenopauzalnym, u pacjentek z nawracającymi infekcjami sromu i pochwy, u kobiet po leczeniu onkologicznym oraz z obniżoną odpornością. W pracy omówiono potencjał wieloskładnikowych preparatów dopochwowych zawierających tyndalizowane pałeczki Lactobacillus, laktoferynę oraz składniki emoliencyjne, takie jak oliwa z oliwek extra virgin i witamina E. Bakterie tyndalizowane mimo braku zdolności do replikacji mogą zachowywać aktywność biologiczną związaną z obecnością struktur komórkowych i metabolitów, a przez to wspierać równowagę mikrobioty oraz modulację odpowiedzi immunologicznej. Laktoferyna wykazuje działanie przeciwdrobnoustrojowe, przeciwgrzybicze, przeciwwirusowe i przeciwzapalne, a jednocześnie może sprzyjać odbudowie eubiotycznego profilu mikrobioty pochwy. Składniki emoliencyjne wspomagają nawilżenie, regenerację oraz ochronę nabłonka przed czynnikami drażniącymi. Połączenie tych komponentów wpisuje się w nowoczesne podejście do terapii wspomagającej, ukierunkowane nie tylko na eliminację patogenów, lecz także na odbudowę homeostazy mikrobiologicznej, immunologicznej i barierowej.

Czytaj więcej

Leczenie żylaków u kobiet w ciąży

Żylaki kończyn dolnych są częstym problemem zdrowotnym u kobiet w ciąży, wynikającym głównie z hormonów i fizjologicznych zmian zachodzących w organizmie podczas tego okresu. Celem tej pracy jest przedstawienie obecnych metod leczenia żylaków u ciężarnych, ze szczególnym uwzględnieniem bezpieczeństwa zarówno matki, jak i dziecka. Omówiono tu profilaktykę, taką jak zmiany stylu życia i stosowanie kompresjoterapii, oraz możliwości leczenia farmakologicznego i ograniczenia związane z zabiegami inwazyjnymi podczas ciąży. Praca podkreśla również ryzyko powikłań oraz potrzebę indywidualnego podejścia do terapii, dostosowanego do stopnia zaawansowania choroby i trymestru ciąży. Uwzględnienie chorób niezwiązanych bezpośrednio z ciążą jest istotnym elementem kompleksowej opieki nad kobietami w ciąży. W praktyce medycznej często pojawiają się pytania o bezpieczeństwo różnych metod diagnostycznych i terapeutycznych, a także o ryzyko działań embriotoksycznych czy teratogennych związanych ze stosowaniem niektórych leków.

Czytaj więcej

Niedobór żelaza w położnictwie i ginekologii – co hematolog może doradzić ginekologow...

Niedokrwistość to stan, w którym liczba czerwonych krwinek lub stężenie hemoglobiny we krwi jest poniżej normy, co może prowadzić do niedostatecznego dostarczania tlenu do tkanek organizmu. Niedokrwistość jest powszechnym problemem zdrowotnym na całym świecie, a jej najczęstszą przyczyną niedokrwistości na świecie jest niedobór żelaza, zwłaszcza u dzieci i kobiet w okresie ciąży. Żelazo jest pierwiastkiem chemicznym niezbędnym dla organizmu człowieka, pełniącym wiele istotnych funkcji w organizmie. W pracy omówiono epidemiologię, przyczyny, czynnik ryzyka i diagnostykę niedokrwistości w położnictwie i ginekologii. Scharakteryzowano metody suplementacji żelaza, podkreślając znaczenie nadzoru lekarza, który dobierze odpowiedni preparat i ustali właściwe dawkowanie, uwzględniając indywidualne potrzeby pacjentki.

Czytaj więcej

Zarys ginekologicznych i seksuologicznych aspektów problemu dyskomfortu w obrębie nar...

Dyskomfort w obrębie narządów płciowych jest częstym problemem u pacjentek w różnym wieku. Zazwyczaj wiąże się on ze świądem, pieczeniem w okolicach intymnych, obniżając jakość życia pacjentek. U kobiet aktywnych seksualnie dyskomfort skutkuje dyspareunią, spadkiem libido stając się problemem partnerskim, wymagającym nierzadko seksuologicznej terapii partnerskiej.

Czytaj więcej

Artykuł edukacyjny o nieinwazyjnym rozwiązaniu dla seniorek z obniżeniem narządów rod...

Artykuł edukacyjny przedstawia pessaroterapię jako bezpieczną, odwracalną i dobrze udokumentowaną metodę niechirurgicznego leczenia obniżenia narządów miednicy mniejszej (POP) oraz wysiłkowego i mieszanego nietrzymania moczu u kobiet po 65. roku życia. Omówiono epidemiologię i znaczenie kliniczne tych schorzeń, ich patofizjologię, wskazania do stosowania pessarów, najczęściej używane typy wkładek dopochwowych oraz zasady skutecznego prowadzenia terapii. Przedstawiono korzyści wynikające z łączenia pessaroterapii z fizjoterapią dna miednicy, modyfikacją stylu życia i miejscową terapią estrogenową. Na podstawie aktualnych danych klinicznych potwierdzono wysoką skuteczność metody, dobrą tolerancję oraz znaczną poprawę jakości życia pacjentek.

Czytaj więcej

Zaburzenia mikroflory pochwy u kobiet w ciąży – jak przywrócić równowagę

Mikrobiota pochwy stanowi istotny element odporności miejscowej kobiecego układu płciowego. W ciąży jej równowaga ma kluczowe znaczenie dla utrzymania zdrowia matki, prawidłowego przebiegu ciąży oraz rozwoju płodu. Zaburzenia flory bakteryjnej mogą prowadzić do infekcji, stanów zapalnych i powikłań położniczych, takich jak przedwczesne pęknięcie błon płodowych, poród przedwczesny, a za tym niska masa urodzeniowa dziecka. Artykuł omawia czynniki prowadzące do dysbiozy pochwy u kobiet w ciąży, jej konsekwencje kliniczne oraz możliwości przywracania równowagi mikrobiologicznej poprzez probiotyki, odpowiednią higienę i edukację pacjentek. Podkreślono także rolę położnej w profilaktyce i monitorowaniu infekcji pochwy w ciąży.

Czytaj więcej