W ostatnich latach na rynku suplementów diety można zaobserwować rosnącą popularność preparatów z laktoferyną. Co ciekawe, pojawia się ona również w suplementach diety dedykowanych kobietom w okresie ciąży i karmienia piersią. Laktoferyna to substancja o potwierdzonym bezpieczeństwie stosowania, dobrze tolerowana, niepowodująca działań ubocznych, a przede wszystkim wykazująca szereg korzyści zdrowotnych. Skąd wzięło się tak duże zainteresowanie tym naturalnie występującym w organizmie człowieka białkiem?
Dział: Wiedza praktyczna
.
W ogólnomedycznej terminologii lekarskiej, ale niestety również ginekologicznej, mówiąc o zdrowiu seksualnym, posługujemy się określeniem libido. Słowo to ma rodowód filozoficzny, przyrodoznawczy i w ostateczności psychoanalityczny. Wprowadzone do medycyny przez psychiatrę Freuda zadomowiło się w niej doskonale na cały wiek. Współcześnie należy pracować nad wprowadzeniem do użytku określeń zgodnych z obowiązującą wiedzą z zakresu seksuologii, aby wyjść z wielu stereotypów, które utrudniają zarówno życie codzienne, jak i diagnostykę i leczenie dysfunkcji seksualnych.
Osteoporoza jest istotnym problemem zdrowotnym u starszych osób, zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn. Osłabiona struktura kości wynikająca z tej choroby sprawia, że każda kość może ulec złamaniu. Złamania te prowadzą do zwiększonych kosztów leczenia, ograniczeń w codziennym funkcjonowaniu, pogorszenia jakości życia oraz wyższego ryzyka śmiertelności. Z wiekiem ryzyko wystąpienia złamań osteoporotycznych rośnie, dlatego wczesne wykrycie i profilaktyka osteoporozy, a także jej powikłań stanowią ważne wyzwanie dla systemu opieki zdrowotnej. Pomiar gęstości mineralnej kości (BMD) jest kluczowym narzędziem w identyfikacji pacjentów narażonych na złamania, doborze leczenia i monitorowaniu jego skuteczności. Zidentyfikowano zarówno modyfikowalne, jak i niemodyfikowalne czynniki ryzyka osteoporozy. W procesie leczenia poza farmakoterapią istotne jest zmniejszenie wpływu modyfikowalnych czynników ryzyka, regularne ćwiczenia fizyczne oraz suplementacja wapnia i witaminy D. Do leczenia farmakologicznego osteoporozy stosuje się takie środki jak bisfosfoniany, hormonalna terapia zastępcza (HTZ), selektywne modulatory receptorów estrogenowych (SERM) oraz kalcytonina.
Hemoroidy to jedna z najczęstszych chorób dolnego odcinka przewodu pokarmowego. U kobiet ich występowanie koreluje ze zmianami hormonalnymi podczas cyklu menstruacyjnego, ciążą bądź menopauzą. Obfite krwawienia menstruacyjne (heavy menstrual bleeding – HMB) oraz zaparcia to czynniki, które znacząco przyczyniają się do zaostrzenia choroby, a ich współwystępowanie znacząco pogarsza jakość życia kobiet. W niniejszym artykule omówiono strategie leczenia hemoroidów u kobiet cierpiących na HMB oraz zaparcia. Skupiono się na wieloaspektowym podejściu do terapii – przeanalizowano rolę leczenia farmakologicznego oraz metody zachowawcze. Celem artykułu jest zaprezentowanie kompleksowego podejścia do leczenia hemoroidów u kobiet z obfitym krwawieniem miesiączkowym i zaparciami, aby poprawić jakość życia pacjentek i skuteczność terapeutyczną.
W krajach rozwiniętych choroby układu krążenia są główną przyczyną zgonów ciężarnych kobiet. Jednym z głównych elementów opieki nad pacjentką w ciąży jest odpowiednio prowadzona diagnostyka ambulatoryjna – ginekologiczna oraz z zakresu innych specjalności, w tym kardiologiczna. W ambulatoryjnej diagnostyce kardiologicznej kobiet w ciąży kluczowe są właściwie przeprowadzone badania podmiotowe i fizykalne. Jeśli chodzi o badania dodatkowe, to wykorzystuje się m.in. echokardiografię, 24-godzinne ambulatoryjne monitorowanie ciśnienia tętniczego oraz 24-godzinne badanie Holter EKG. Dużą zaletą wymienionych badań, w tym echokardiografii, jest to, że są one bardzo bezpieczne, w tym dla kobiet w ciąży.
Hormonalna terapia menopauzalna (HTM) stanowi skuteczną metodę w leczeniu objawów menopauzalnych u kobiet. W przypadku zdecydowanej większości kobiet korzyści wynikające ze stosowania HTM przewyższają ryzyko. U kobiet doświadczających objawów wypadowych menopauzy priorytetem powinno być rozpoczęcie stosowania HTM. Ważne, aby dobór terapii hormonalnej był zindywidualizowany, po rozważeniu wskazań i przeciwwskazań, z okresową ponowną oceną, która powinna obejmować odpowiedni rodzaj, dawkę, postać i drogę podawania leku, aby osiągnąć cele leczenia. Świadome i przemyślane decyzje dotyczące wyboru leczenia objawów wypadowych menopauzy będą skutkować poprawą stanu zdrowia kobiet w wieku menopauzalnym.
Wirus opryszczki pospolitej (herpes simplex) jest jednym z najbardziej powszechnych wirusów, a zakażonych nim jest ok. 60–95% dorosłych osób. Wirus opryszczki w zależności od wieku, typu i miejsca zakażenia może powodować różne zespoły objawów klinicznych od łagodnych infekcji miejscowych po zagrażające życiu zakażenie obejmuje ośrodkowy układ nerwowy. Ponadto wyróżniamy zakażenie pierwotne lub nawrotowe, wynikające z reaktywacji utajonego wirusa. Dominującym objawem jest pęcherzykowa wysypka. W terapii możemy zastosować leki przeciwwirusowe, przede wszystkim acyklowir lub walacyklowir, w różnych dawkach i schematach w zależności od rodzaju i miejsca zakażenia. Jak wykazano w artykule walacyklowir jest lekiem skutecznym i bezpiecznym, a ze względu na przystępny schemat dawkowania może wpływać pozytywnie na proces leczenia.
Menopauza, definiowana jako 12 miesięcy bez krwawienia miesiączkowego, niesie ze sobą różne wyzwania ze względu na spadający poziom estrogenu, w tym uderzenia gorąca, nocne poty i objawy ze strony układu moczowo-płciowego. Podczas gdy hormonalna terapia zastępcza (hormone replacement therapy – HRT) jest powszechnie stosowana w celu leczenia tych objawów, obawy dotyczące jej bezpieczeństwa doprowadziły do wzrostu zainteresowania fitoestrogenami (phytoestrogens – PE) jako alternatywą. PE, związki roślinne o działaniu podobnym do estrogenu, mogą mieć potencjał w zmniejszaniu uderzeń gorąca i oferowaniu korzyści sercowo-naczyniowych i neuroprotekcyjnych. Jednak ich skuteczność w leczeniu objawów menopauzy pozostaje niepewna. Chociaż działanie PE jest obiecujące, należy je stosować ostrożnie. Potrzebne są dalsze badania, aby zapewnić ich bezpieczne i skuteczne stosowanie.
Celem niniejszej pracy badawczej było porównanie skuteczności trzech popularnych na rynku farmaceutycznym preparatów. Publikacja wykazała, iż stosowanie połączenia dwóch spośród nich dało najwyższą skuteczność i niższą liczbę objawów ubocznych. Aby ułatwić interpretację wyników, zaproponowano nową, bardzo uproszczoną skalę biocenozy pochwy, dzięki której uzyskuje się bardzo jednoznaczne wyniki badań. Istniejące w Polsce różnorodne skale w bardzo prosty sposób można przetransponować do nowej, pięciostopniowej skali, na której jednoznacznie mamy rozgraniczone biocenozę prawidłową i biocenozę nieprawidłową, wymagającą leczenia. Zebrano grupę 238 pacjentek z ostrymi i przewlekłymi infekcjami bakteryjnymi pochwy. Ta dość liczna grupa umożliwiła precyzyjną ocenę statystycznie znamiennych wyników leczenia. Niniejsza publikacja może w sposób praktyczny przyczynić się do poprawy leczenia jakże często występujących u pacjentek zaburzeń ekosystemu pochwy.
Endometrioza to przewlekła choroba o podłożu zapalnym, której diagnoza oraz skuteczna terapia w dalszym ciągu sprawia wiele trudności. W niniejszym artykule przedstawiono zarówno dietozależne czynniki zwiększające lub zmniejszające ryzyko występowania endometriozy, jak i rolę właściwej suplementacji.
Nadciśnienie tętnicze (HT) w ciąży wiąże się ze zwiększonym ryzykiem śmiertelności matek i płodów. Można je podzielić na dwa główne rodzaje: HT przewlekłe, które występuje już przed ciążą lub zostaje rozpoznane przed 20. tygodniem ciąży (może być pierwotne lub wtórne), oraz stany nadciśnieniowe związane z ciążą, w tym HT wywołane ciążą, rozwijające się po 20. tygodniu ciąży, najczęściej ustępujące w ciągu sześciu tygodni od momentu porodu, stan przedrzucawkowy i rzucawkę. W aktualnych wytycznych zaleca się włączenie leczenia farmakologicznego HT u kobiet w ciąży, gdy wartości ciśnień (BP) wynoszą >140/90 mmHg. Lekami z wyboru, najlepiej przebadanymi w tej populacji pacjentek, są metylodopa, labetalol i antagoniści kanałów wapniowych (najwięcej danych jest dostępnych dla nifedypiny). Kobiety, u których występowały schorzenia związane z HT w ciąży, szczególnie ze stanem przedrzucawkowym lub rzucawką, są obarczone podwyższonym ryzykiem rozwoju chorób sercowo-naczyniowych w dalszej części życia. Zarejestrowanie BP ≥160/≥110 mmHg u kobiety w ciąży jest stanem nagłym – w tym przypadku jest wskazane skierowanie pacjentki do szpitala.
Zakażenia wirusem opryszczki pospolitej HSV-1 i HSV-2 są bardzo rozpowszechnione na całym świecie. Oba są przenoszone przez bezpośredni kontakt z zainfekowanymi wydzielinami. Do zarażenia najczęściej dochodzi drogą oralną w dzieciństwie po zaniknięciu przeciwciał matczynych w pierwszym roku życia. U 20–50% zakażonych wirusem HSV-1 w ciągu roku od zakażenia dochodzi do ponownego pojawienia się objawów opryszczki narządów płciowych, a w przypadku wirusa HSV-2 jest to nawet 70–90%. Według szacunków pośród kobiet w ciąży częstość występowania zakażenia wirusem HSV-1 wynosi 63%. Zakażenie HSV, które daje objawy w obszarze genitaliów w okresie okołoporodowym, jest istotnym wskazaniem do wykonania cięcia cesarskiego. Postępy diagnostyczne i terapeutyczne doprowadziły do zmniejszenia śmiertelności oraz poprawy wyników neurorozwojowych noworodków.