Dołącz do czytelników
Brak wyników

Metody terapii

5 maja 2021

NR 57 (Kwiecień 2021)

Rola krioterapii z miejscowym stosowaniem Papilocare w eradykacji przetrwałej infekcji HPV szyjki macicy
The role of cryotherapy and topical treatment with Papilocare in the eradication of persistent cervical HPV infection

122

Głównym czynnikiem ryzyka rozwoju raka szyjki macicy jest przetrwała infekcja wysoko onkogennymi typami HPV (HR HPV). U 55 kobiet w średnim wieku 38,1 lat stwierdzono nieprawidłowy wynik badania cytologicznego (u 48 kobiet – ASC-US, u siedmiu – LSIL) oraz obecność DNA HR HPV oznaczonego metodą RT-PCR. Zastosowano dwukrotną krioterapię, po której aplikowano żel Papilocare. Po dwóch seriach krioterapii i Papilocare oznaczano ponownie DNA HPV; 
u 48 pacjentek (87,27%) nie stwierdzono już obecności infekcji wirusowej. Opisana metoda wydaje się skuteczną opcją eradykacji przetrwałej infekcji HR HPV pozwalającą uniknąć rozwoju stanów przedrakowych i raka szyjki macicy.

Według światowych statystyk GLOBOCAN rak szyjki macicy pozostaje globalnym problemem zdrowia kobiet.

POLECAMY

Zajmuje czwarte miejsce pod względem zachorowalności; stanowi 6,6% wśród wszystkich nowotworów złośliwych u kobiet. Co roku u ponad 569 000 kobiet wykrywa się raka szyjki macicy, w każdym roku umiera ponad 311 000 chorych [1].

W badaniach epidemiologicznych i molekularnych ustalono, że głównym czynnikiem ryzyka rozwoju raka szyjki macicy u ponad 90% kobiet jest przetrwała infekcja wysoko onkogennymi typami HPV – HR HPV (high risk human papillomavirus) [2–4].

Randomizowane badanie PATRICIA obejmujące 4825 kobiet z infekcją HPV potwierdziło, że obecność tych samych typów HPV po sześciu miesiącach jest definiowane jako infekcja przetrwała [3]. 

Oznaczanie DNA HPV po dwóch seriach krioterapii i stosowaniu dopochwowym Papilocare u 48 pacjentek (87,27%) nie wykryło infekcji HPV, natomiast u siedmiu, w tym u dwóch z LSIL, nadal stwierdzano obecność HPV – głównie typów 16 i 31. Pięć pacjentek poddano destrukcyjnej koagulacji, u dwóch z LSIL, u których stwierdzono ectropion, wykonano zabieg LEEP. Ocena histologiczna nie wykazała już obecności CIN.
 

Do HR HPV zalicza się 15 typów HPV: 16, 18, 45, 31, 33, 52, 58, 35, 59, 56, 39, 51, 73, 68, 82, a rozważa się również uznanie za HR HPV typów 26, 53 i 66 [3, 5, 6].

Rozwojowi stanów przedrakowych i rakowi szyjki macicy skutecznie zapobiegają szczepionki profilaktyczne; do rozwoju przypadków przetrwałej infekcji HPV można nie dopuścić, eliminując HPV. Większość kobiet samoistnie eradykuje tę powszechną infekcję przenoszoną drogą płciową, ale u mniej więcej 5–10% kobiet z osłabieniem immunologicznym lub też prowadzących niezdrowy styl życia (alkohol, palenie papierosów, częsta zmiana partnerów seksualnych, częste infekcje bakteryjne pochwy) infekcja ma charakter przetrwały i doprowadza po latach do rozwoju HSIL i następnie raka szyjki macicy [2, 7, 8].

Stosowano różne nieinwazyjne metody eliminacji infekcji przetrwałej: miejscową terapię fotodynamiczną, lokalnie roztwór cytrynianu cynku, krioterapię z preparatami zawierającymi jod. Pozytywne wyniki opisano także po zastosowaniu krioterapii i ablacji termicznej [9–12].

Celem pracy była ocena wpływu krioterapii z miejscowym leczeniem Papilocare u pacjentek z obecnością przetrwałej infekcji HR HPV i współistniejącymi zmianami na szyjce macicy (LSIL, ectropion).

Materiał i metoda

Leczeniem objęto 55 kobiet w wieku 24–66 lat (średni wiek 38,1 lat), u których stwierdzono nieprawidłowy wynik cytologiczny i obecność infekcji wysoko onkogennymi HPV. 

Oznaczanie genotypu HPV wykonano w Pracowni Genetyki Molekularnej metodą RT-PCR. Oznaczono 18 typów HPV wysoko onkogennych i 12 typów nisko onkogennych.

Krioterapię i leczenie farmakologiczne stosowano według schematu:

  • przez trzy minuty aplikacja ciekłym azotem przy użyciu sondy obejmującej zmiany na tarczy (jeśli były), ujście zewnętrzne i część kanału szyjki macicy,
  • następnie u wszystkich kobiet stosowano dopochwowo żel Papilocare (przez 14–21 dni codziennie na noc), 
  • po dalszych dwóch miesiącach krioterapię powtarzano, jak również powtarzano procedurę z Papilocare,
  • ponowne oznaczenie DNA HPV wykonano po
  • dwóch–dwóch i pół miesiąca,
  • po czterech–pięciu miesiącach wykonywano ba-
  • danie cytologiczne.

Wyniki

Badaniem i leczeniem objęto 55 kobiet. U 48 kobiet badanie cytologiczne wykazało ASC-US (atypical squamous cells of undetermined significance), u siedmiu pacjentek stwierdzono LSIL (low-grade squamous intraepithelial neoplasia). U pacjentek z LSIL wykonano biopsję kanału szyjki macicy i zmian z tarczy szyjki macicy ocenianych w kolposkopii. Wynik histopatologiczny u pięciu z nich wykazał CIN I w strefie przejściowej bez patologii w kanale szyjki macicy.

U 27 pacjentek (49,1%) stwierdzono pojedyncze typy HPV, najczęściej HPV 16 – u 14 z nich (51,85%), HPV 31 – u dziewięciu pacjentek (33,3%) i HPV 58 – u czterech pacjentek (14,81%).

U 21 pacjentek (38,18%) wykryto dwa typy HPV, a w jednym z nich był HPV 16 lub 18. 

U siedmiu pacjentek (12,72%) stwierdzono obecność trzech lub czterech typów HPV. Wśród nich 68, 73, 56 i 66.

Oznaczanie DNA HPV po dwóch seriach krioterapii i stosowaniu dopochwowym Papilocare u 48 pacjentek (87,27%) nie wykryło infekcji HPV, natomiast u siedmiu, w tym u dwóch z LSIL, nadal stwierdzano obecność HPV – głównie typów 16 i 31. Pięć pacjentek poddano destrukcyjnej koagulacji, u dwóch z LSIL, u których stwierdzono ectropion, wykonano zabieg LEEP (Loop Electrosurgical Excision Procedure). Ocena histologiczna nie wykazała już obecności CIN. 

W kontrolnym badaniu cytologicznym po okresie czterech–pięciu miesięcy nie stwierdzono nieprawidłowości; nie było obecności koilocytów. 

Dyskusja

Ustalono, że badania przesiewowe obejmujące cytologię, badanie kolposkopowe i ocenę DNA HPV obniżają ryzyko lub eliminują rozwój stanów przedrakowych i raków szyjki macicy [2, 3, 8, 13]. 

Eliminacja przetrwałej infekcji wirusowej jest prewencją rozwoju patologii szyjki macicy. Opisano liczne podejścia terapeutyczne, których wyniki są korzystne.

Podanie dopochwowo związku zawierającego cynk (CIZAR) w czasie 12 tygodni eliminowało HR HPV u 64,47% pacjentek (49/76) [9]. Innym podejściem jest miejscowa terapia fotodynamiczna eradykująca HR HPV również u ponad 64% poddanych tej procedurze kobiet [10].

Podobne wyniki eradykacji HR HPV uzyskano, stosując krioterapię w połączeniu z lokalnym leczeniem preparatami jodu – Povidone [11]. 

Randomizowane badanie w Zambii przeprowadzono wśród 750 kobiet z przetrwałą infekcją HPV. Pacjentki poddawano trzem metodom leczenia: krioterapii, ablacji termicznej i metodzie LEEP. Uzyskano efekt eradykacji u 60% kobiet w grupie krioterapii, 64% w grupie z ablacją termiczną i 67% kobiet z procedurą LEEP [12].

Wyniki badań przedstawionych w niniejszej pracy – uwolnienie od infekcji HR HPV u 87,27% kobiet – wskazują, że miejscowe stosowanie krioterapii z następową aplikacją dopochwową żelem Papilocare to skuteczna metoda terapeutyczna. Według Jach i wsp. [14] Papilocare pozwala na zachowawcze leczenie kobiet z nieprawidłowym wynikiem cytologicznym, głównie dzięki immunomodulacyjnemu działaniu wyciągu z Coriolus versicolor. 

W przypadkach opisanych w tej pracy niewątpliwie pomocnym czynnikiem w...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań czasopisma "Forum Położnictwa i Ginekologii"
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • Zniżki w konferencjach organizowanych przez redakcję
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy