Dołącz do czytelników
Brak wyników

To wiedzieć powinniśmy

21 czerwca 2019

NR 46 (Czerwiec 2019)

Suplementacja leczenia niepłodności Miositogynem i Actifolinem

0 119

Niepłodność jest jedną z najczęstszych chorób społecznych. Jej wieloczynnikowa etiologia uniemożliwia opracowanie jednej efektywnej metody leczenia. Dlatego w rekomendacjach terapeutycznych pojawiają się sugestie dla stosowania suplementacji diety u osób leczących się z powodu niepłodności. Artykuł ten przedstawia wskazania do wspomaganiu terapii niepłodności kobiecej i męskiej Miositogynem i Actifolinem.

Epidemiologia niepłodności


Zgodnie z definicją Światowej Organizacji Zdrowia, niepłodność jest rozpoznawana wówczas, gdy w okresie 12 miesięcy regularnego współżycia bez stosowania antykoncepcji nie doszło do uzyskania ciąży. Precyzyjne oszacowanie częstości występowania niepłodności jest bardzo trudne metodologicznie, a wręcz niemożliwe. W badaniach przekrojowych nie uwzględnia się bowiem osób, które świadomie zrezygnowały z posiadania potomstwa.

Chociaż w doniesieniach medialnych przyjmuje się, że co czwarta para ma problem z płodnością, badania Datta i wsp. z 2016 r. wykazały, że 12,5% (95%CI 11,7–13,3)
Brytyjek oraz 10,1% (95%CI 9,2–11,1) Brytyjczyków chorowało na niepłodność. Wyższa chorobowość była związana z późniejszym wejściem w związek, wyższym poziomem edukacji oraz późniejszym rodzicielstwem [1].

Z fizjologicznego punktu widzenia płodność jest bardzo złożonym procesem wymagającym niezakłóconego zdrowia zarówno kobiety, jak i mężczyzny. Dlatego zidentyfikowano różne czynniki i mechanizmy prowadzące do niepłodności. Mogą one mieć charakter mechaniczny, endokrynologiczny, immunologiczny oraz mieszany. 

W sytuacji, gdy można zdiagnozować konkretną przyczynę niepłodności, stosuje się leczenie ukierunkowane na jej likwidację. W przeciwnym wypadku rozpoznaje się niepłodność idiomatyczną, a metodami leczenia z wyboru stają się techniki wspomagania rozrodu. Zgodnie z badaniami z 2012 r. przyczyną niepłodności u 40% pacjentek są zaburzenia owulacji. Drugą przyczyną niepłodności partnerskiej są nieprawidłowe parametry nasienia stwierdzane u 30% par rozpoczynających leczenie [2].

Na podstawie dotychczas przeprowadzonych badań można wykazać, że zarówno Miositogyn, jak i Actifolin mogą skutecznie wspierać leczenie niepłodności wynikającej z zaburzeń owulacji, niepełnowartościowego nasienia, a także poprawiać wysokość odsetka ciąż uzyskiwanych podczas zapłodnienia pozaustrojowego.


Rola Miositogynu i Actifolinu w suplementacji leczenia niepłodności


Dokonany systematyczny przegląd piśmiennictwa wskazuje, że suplementacja Miositogynem może przynieść korzyści u pacjentek, u których przyczyną niepłodności jest zespół policystycznych jajników (polycystic ovary syndrome – PCOS).

Inozytol, który jest substancją czynną suplementu, to organiczny związek chemiczny z grupy cukroli, cykliczny sześciowęglowy alkohol polihydroksylowy, zawierający sześć grup hydroksylowych. Bywa określany jako witamina B8, nie jest jednak witaminą, gdyż może być syntetyzowany przez organizm. Szczególnie jego dwa izomery, czyli mioinozytol i D-chiro-inozytol, odrywają rolę w omawianym problemie klinicznym. Są bowiem drugorzędowymi przekaźnikami wchodzącymi w skład receptorów insulinowych. Mioinozytol wzbudza ekspresję przenośników białkowych glukozy (GLU-4). Natomiast drugi izomer bierze udział w kaskadzie reakcji prowadzących do syntezy glukagenu [3].

Obecnie opublikowano 5 metaanaliz obejmujących badania kliniczne z randomizacją, które oceniały skuteczność terapii izomerami inozytolu u pacjentek z PCOS. W najnowszej metaanalizie przeanalizowano 6 prób klinicznych porównujących efekt leczenia mioinozytolem w porównaniu z terapią metforminą pod względem stężenia insuliny na czczo, wartości indeksu HOMA (homeostatic model assessment), stężenia testosteronu, SHBG (sex hormone binding globulin) oraz wskaźnika masy ciała (body mass index – BMI). Nie wykazano przewagi korzyści metforminy w porównaniu do podawania mioinozytolu [4]. Zwrócono zaś uwagę na lepsze tolerowanie przez pacjentki suplementu.

Obiecujących danych dostarczyła metaanaliza wykonana przez Lagana i wsp., obejmująca 812 pacjentki poddane stymulacji gonadotropinami w celu uzyskania owulacji. Równoczesne podawanie mioinozytolu zwiększyło skuteczność stymulacji przy zmniejszonej dawce FSH o średnio 15% oraz istotnie zredukowało częstość występowania hiperstymulacji jajników [5].

Natomiast w pojedynczych badaniach z randomizacją wykazywano pozytywny wpływ mioinozytolu na normalizację cykli miesiączkowych. Badania Minozzi i wsp. wykazały, że jednoczesne podawanie 4g mioinozytolu z dwuskładnikową tabletką antykoncepcyjną zwiększa efektywność redukcji negatywnych efektów PCOS [6]. Podobną synergię uzyskano, łącząc ten suplement z cytrianem klomifenu i poprawiając tym samym wskaźniki owulacji i odsetka ciąż [7]. Istnieją też doniesienia mówiące o tym, że izomery inozytolu poprawiają zarówno jakość oocytów, jak i ich zdolność do wnikania plemnika do komórki jajowej podczas zapłodnienia in vitro [8]. Efekt ten uzyskuje się także przez poprawę działania receptorów dla insulinopodobnych czynników wzrostu, które odgrywają zasadniczą rolę w regulacji steroidogenezy jajnikowej oraz dojrzewania pęcherzyków z oocytami. 

W najnowszych badaniach klinicznych z randomizacją stosowano połączenie Miositogynu z 400 mg kwasu foliowego. Zaobserwowano wówczas wzrost odsetka oocytów w II metafazie, wzrost odsetka zapłodnień oraz jakości w porównaniu do grupy kontrolnej otrzymującej sam kwas foliowy [9]. Włączenie suplementacji Miositogynem można również zalecić mężczyznom. Wieloośrodk...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań czasopisma "Forum Położnictwa i Ginekologii"
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • Zniżki w konferencjach organizowanych przez redakcję
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy