Dołącz do czytelników
Brak wyników

To wiedzieć powinniśmy

19 lipca 2018

NR 40 (Czerwiec 2018)

Jatrogenne przyczyny braku skuteczności profilaktyki konfliktu matczyno-płodowego w zakresie antygenu D z układu Rh

0 64

Konflikt serologiczny w układzie Rh to przykład ciężkiej patologii ciąży, w stosunku do której istnieje niemal stuprocentowo skuteczna metoda zapobiegania. Pomimo tego do dzisiaj nie udało się całkowicie wyeliminować z praktyki perinatologicznej choroby hemolitycznej noworodków. Opracowanie omawia przyczyny jatrogenne braku skuteczności profilaktyki konfliktu matczyno-płodowego w zakresie antygenu D z układu Rh w kontekście zaleceń obowiązujących aktualnie w naszym kraju.


Jakkolwiek częstość występowania choroby hemolitycznej noworodków w ostatnich dekadach radykalnie zmniejszyła się, skuteczność profilaktyki serologicznej konfliktu matczyno-płodowego w zakresie antygenu D z układu Rh pozostaje niepełna [1]. Wymienione poniżej przyczyny jatrogenne tego zjawiska zaopatrzono w komentarze zgodne z rekomendacjami obowiązującymi w tej mierze w Polsce [2].

Zaniechanie podania lub spóźnione podanie immunoglobuliny anty-D

Do podania immunoglobuliny anty-RhD kwalifikuje się kobietę RhD-ujemną, u której nie wykryto przeciwciał anty-RhD i której dziecko jest RhD-dodatnie.
Immunoglobulinę anty-RhD podaje się domięśniowo w czasie nieprzekraczającym 72 godzin w następujących sytuacjach:

  • po urodzeniu dziecka RhD-dodatniego,
  • po poronieniu samoistnym lub przerwaniu ciąży, inwazyjnej diagnostyce prenatalnej (amniopunkcja, biopsja kosmówki, kordocenteza), usunięciu ciąży pozamacicznej, w przypadku zagrażającego poronienia lub porodu przedwczesnego, przebiegającego z krwawieniem z dróg rodnych oraz po wykonaniu obrotu zewnętrznego płodu.

W sytuacji, gdy immunoglobulina anty-RhD nie została podana w rekomendowanym okresie 72 godzin, należy ją zastosować niezwłocznie, jednak nie później niż do 10 dni od czasu narażenia na immunizację. 

Informacja o podaniu immunoglobuliny anty-RhD w czasie ciąży oraz po jej zakończeniu powinna zostać odnotowana w dokumentacji medycznej pacjentki. W przypadku niepodania immunoglobuliny należy podać przyczynę dyskwalifikacji [2].

Zastosowanie nieprawidłowej dawki immunoglobuliny anty-D

Zalecane dawki immunoglobuliny anty-D:
Profilaktyka po porodzie: 

  • 150 µg, jeżeli poród był fizjologiczny, 
  • 300 µg, jeżeli poród był patologiczny, np. cięcie cesarskie, poród martwego płodu lub mnogi, z zabiegiem Credego lub ręcznym wydobyciem łożyska.

Profilaktyka po poronieniu samoistnym lub przerwaniu ciąży, inwazyjnej diagnostyce prenatalnej, usunięciu ciąży pozamacicznej, w przypadku zagrażającego poronienia lub porodu przedwczesnego, przebiegającego z krwawieniem z dróg rodnych oraz po wykonaniu obrotu zewnętrznego płodu:

  • 50 µg do 20. tygodnia ciąży, 
  • 150 µg po 20. tygodniu ciąży.

Kobietom w ciąży wielopłodowej należy podać dawkę standardową.

W przypadku niedostępności preparatu zawierającego zalecaną dawkę immunoglobuliny, dopuszczalne jest zastosowanie wyższych dawek immunoglobuliny [2].

Zła interpretacja słabej ekspresji antygenu D

Kobiety, u których wykrywa się słabą ekspresję antygenu D, określaną jako D słaby typ 1, 2 lub 3, determinowany przez allele RHD*01 W.1, RHD*01 W.2 oraz RHD*01 W.3, oznacza się jako RhD-doda...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań czasopisma "Forum Położnictwa i Ginekologii"
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • Zniżki w konferencjach organizowanych przez redakcję
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy