Dołącz do czytelników
Brak wyników

To wiedzieć powinniśmy

19 lipca 2018

NR 40 (Czerwiec 2018)

Pielęgnacja blizn po zabiegach ginekologicznych

0 78

Skóra kobiety po zabiegach ginekologicznych wymaga poświęcenia dużej uwagi i profesjonalnego podejścia. Trzeba o tym pamiętać zwłaszcza w aspekcie blizn, które mogą stanowić poważny problem estetyczny, a co często z tym związane – również problem natury psychologicznej.

Pacjentki z bliznami pooperacyjnymi zgłaszają się do lekarzy różnych specjalności – dermatologów, chirurgów ogólnych, chirurgów plastycznych, lekarzy medycyny estetycznej. Działania terapeutyczne, które można podjąć, nie ograniczają się tylko i wyłącznie do korekcji wyglądu blizny, ale mogą dotyczyć całkowitej przebudowy skóry w celu zniwelowania blizny.

Zastosowanie naturalnych olejów roślinnych może być skutecznym sposobem leczenia niektórych zmian skórnych w formie terapii wspomagającej.

Skóra kobiety po zabiegach ginekologicznych wymaga dużej uwagi i profesjonalnego podejścia. Zwłaszcza w aspekcie blizn, które mogą stanowić poważny problem estetyczny, a co często z tym związane – również problem natury psychologicznej. Przekłada się to na niezadowolenie ze swojego wyglądu i obniżoną samoocenę, co w znaczny sposób nasila się w sezonie letnim, gdy odkrywa się ciało. 

Blizna w swojej strukturze różni się od skóry zdrowej. W dużej mierze jej wygląd morfologiczny jest uwarunkowany jej umiejscowieniem. Czas od momentu operacji jest niezwykle ważny w aspekcie sukcesu terapeutycznego i długości czasu trwania terapii. W bliźnie świeżej pobudzone fibroblasty tworzą włókna kolagenowe, pomiędzy które wrastają naczynia włosowate. Naczynia te mogą się utrzymywać do 6 miesięcy od operacji, czego wynikiem jest czerwone zabarwienie blizny w początkowym stadium. Blizna taka jest łatwiejsza do przebudowy. Blizna „dojrzała” jest mniej elastyczna. Czas potrzebny do jej przebudowy będzie dłuższy, a techniki łączone wykorzystane do osiągnięciu celu – bardziej zaawansowane technologicznie. Blizna taka wykazuje brak poletkowania na powierzchni, jest lśniąca i jaśniejsza od otaczającej skóry. Etap ten charakteryzuje się również zahamowaniem proliferacji fibroblastów i apoptozą komórek naczynek krwionośnych. Włókna kolagenu typu III są degradowane i sukcesywnie zastępowane mocniejszym kolagenem typu I [1, 2]. Zaburzenia równowagi pomiędzy fizjologicznymi procesami naprawczymi a procesami rozkładu i destrukcji prowadzą do zaburzeń gojenia rany. Z jednej strony można mieć do czynienia z niegojącymi się ranami przewlekłymi. Z drugiej z bliznami przerosłymi oraz bliznowcami. Tego typu blizny występują u pacjentów z predyspozycjami genetycznymi. W tym przypadku nawet najmniejszy mikrouraz może spowodować wystąpienie takich zmian. Blizny przerosłe są pogrubiałe, wystające ponad powierzchnię skóry i nieprzekraczające miejsca urazu. W przeciwieństwie do nich bliznowce naciekają nawet skórę nieobjętą urazem – należą do nowotworów łagodnych tkanki łącznej [3]. Odrębną grupę blizn stanowią blizny zanikowe, atroficzne. Tkanka łączna włóknista nie wypełnia całego dna blizny. Dno takiej blizny leży poniżej powierzchni skóry, to blizny o często wyraźnie zaznaczonych granicach [4]. 

Pacjentki z bliznami pooperacyjnymi zgłaszają się do lekarzy różnych specjalności – od dermatologów, przez chirurgów ogólnych, chirurgów plastycznych, aż do lekarzy medycyny estetycznej. Działania terapeutyczne, które można podjąć, nie ograniczają się tylko i wyłącznie do korekcji wyglądu blizny, ale...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań czasopisma "Forum Położnictwa i Ginekologii"
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • Zniżki w konferencjach organizowanych przez redakcję
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy