Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) należą do najczęściej stosowanych grup leków w leczeniu bólu i stanów zapalnych. Ich działanie polega przede wszystkim na hamowaniu aktywności cyklooksygenazy (COX), co prowadzi do zmniejszenia syntezy prostaglandyn odgrywających kluczową rolę w rozwoju reakcji zapalnej, bólu oraz gorączki. Nimesulid jest preferencyjnym inhibitorem COX-2 należącym do grupy pochodnych sulfoanilidów, wykazującym działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne. W praktyce klinicznej nimesulid jest stosowany głównie w krótkotrwałym leczeniu ostrego bólu oraz w terapii drugiego rzutu pierwotnego bolesnego miesiączkowania. Ze względu na szybki początek działania może być również rozważany jako element analgezji multimodalnej w leczeniu bólu pooperacyjnego. Ponadto lek ten może odgrywać rolę w leczeniu wspomagającym w chorobie zapalnej narządów miednicy mniejszej (PID) – przyczynia się do zmniejszenia nasilenia bólu oraz objawów zapalnych, nie zastępuje jednak leczenia przyczynowego. Stosowanie nimesulidu jest ograniczone ze względu na ryzyko hepatotoksyczności, dlatego terapia powinna być krótkotrwała i poprzedzona oceną przeciwwskazań.
Autor: Aleksandra Pacholarz
Antykoncepcja hormonalna jest istotnym elementem współczesnej ginekologii. Oferuje nie tylko skuteczną kontrolę płodności, lecz także szerokie możliwości terapeutyczne w leczeniu schorzeń zależnych od zaburzeń hormonalnych. Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie charakterystyki dwuskładnikowych doustnych tabletek antykoncepcyjnych zawierających etynyloestradiol i dienogest, ze szczególnym uwzględnieniem mechanizmu ich działania, wskazań klinicznych oraz profilu bezpieczeństwa. W pracy omówiono rolę komponentu estrogenowego i progestagenowego w supresji owulacji, regulacji cyklu miesiączkowego oraz jego wpływ na endometrium. Szczególną uwagę poświęcono dienogestowi jako progestagenowi o właściwościach antyandrogennych i przeciwzapalnych, wykorzystywanemu w leczeniu endometriozy oraz trądziku. Na podstawie analizy dostępnych badań klinicznych stwierdzono, że omawiane preparaty są skuteczną i dobrze tolerowaną opcją terapeutyczną dla kobiet wymagających jednoczesnej antykoncepcji i leczenia schorzeń hormonozależnych.
W obliczu rosnącej antybiotykooporności, szczególnie w kontekście infekcji intymnych, pojawia się pilna potrzeba poszukiwania skutecznych i bezpiecznych opcji terapeutycznych. Jedną z obiecujących strategii jest zastosowanie nowoczesnych antyseptyków o szerokim spektrum działania, takich jak PHMB (poliheksanid). Preparaty te cechuje wysoka skuteczność przeciwdrobnoustrojowa, zdolność do penetracji i degradacji biofilmu oraz niski potencjał indukowania oporności. W ginekologii wykazano ich szczególną przydatność w leczeniu nawrotowej waginozy bakteryjnej (BV), kandydozy pochwy (VVC) oraz zakażeń mieszanych. PHMB dzięki działaniu miejscowemu sprzyja odbudowie mikrobiomu pochwy, normalizacji pH i ograniczeniu ryzyka nawrotu, nie zaburza przy tym populacji bakterii Lactobacillus. Przegląd danych literaturowych i badań klinicznych wskazuje, że miejscowa terapia antyseptyczna z użyciem PHMB może stanowić skuteczne i bezpieczne wsparcie lub alternatywę dla klasycznej antybiotykoterapii w leczeniu infekcji intymnych, a także narzędzie prewencji w erze narastającej oporności drobnoustrojów.