Współczesna ginekologia i medycyna rozrodu stają przed wyzwaniem optymalizacji opieki nad pacjentkami z otyłością, która jako choroba ogólnoustrojowa modyfikuje profil farmakokinetyczny i bezpieczeństwo stosowanych metod antykoncepcyjnych. Kluczowe pytania kliniczne dotyczą nie tylko potencjalnego wpływu hormonów egzogennych na masę ciała, ale przede wszystkim skuteczności antykoncepcji przy wysokim BMI oraz ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych. Indywidualizacja wyboru metody wymaga precyzyjnej oceny bilansu korzyści i ryzyka.